Zakenreis

Zakenreis

“Ben jij beschikbaar voor twee retourtjes naar Schiphol?” vraagt de secretaresse aan mij. De klant moet vroeg op het vliegveld zijn en gaat voor een paar dagen naar Madrid, op zakenreis! Bij Defensie noemen we dat een dienstreis buitenland ….. gek eigenlijk, dat verschil. Ik heb in mijn tijd bij Defensie heel veel buitenlandse dienstreizen mogen maken en één ervan zal ik nooit vergeten. Ik was als jong kapitein geplaatst bij de Landmachtstaf, afdeling Plannen en mocht mij daar een jaar bezighouden met het Meteorologisch Informatie Systeem Koninklijke Landmacht. Ik wist niets van synoptische en ballistische meteo, maar bracht wel wat operationele ervaring in de Nederlandse werkgroep. De vertegenwoordigers van deze groep maakten ook deel uit van een internationaal werkverband, dat in Brussel op het NAVO-hoofdkwartier bijeen kwam. Dit was al een hele ervaring voor iemand, die net uit het “veld” kwam en bij wijze van spreken nog de camouflage vlekken op zijn gezicht had! “The next meeting will be at the White Sands Missile Range, El Paso in New Mexico!” zei de voorzitter na een paar dagen vergaderen en ik viel bijna van mijn stoel! Terug in Den Haag diende ik gelijk de aanvraag in voor deze dienstreis en na een aantal weken kreeg ik ….. groen licht! De vliegreis en het hotel werden door het reisbureau van Defensie geregeld net zoals de auto. “New Mexico!” dat is wel even iets anders dan de Duitse laagvlakte, dacht ik bij mijzelf.

Een paar maanden later vloog ik samen met vertegenwoordigers van de Directie Materieel en de Luchtmacht “de plas” over en kon ik “iag” achter mijn nam zetten (in Amerika geweest). Tijdens de vergaderingen was er ook even tijd voor ontspanning en bezochten we Mexico. Op een markt besloot ik iets voor mijn collega’s mee te nemen. “Afdingen hoor!” werd mij medegedeeld en dus kocht ik 20 boekleggers voor de helft van de prijs! Superdeal! “We are leaving now, Hans” hoorde ik onze gids nog zeggen en snel nam ik het zakje met de cadeautjes in ontvangst. Toen ik na een week weer thuis kwam en mijn koffer uitpakte, kwam ik het zakje weer tegen. “Even kijken of ze heel zijn gebleven” hoor ik mij nog zeggen en toen …… toen had ik een probleem! Er zaten geen 20 boekenleggers in maar 10! “Fantástico trato” hoorde ik de marktkoopvrouw zeggen, terwijl ik in Zoetermeer op zoek ging naar nog 10 boekenleggers……

Comments Are Closed!!!