Een nieuwe auto

Author Archives : Hans

Een nieuwe auto

“Hoi Hans, alles goed? Vraagje zou jij wellicht …. kunnen rijden? P.S. ik heb een nieuwe auto, een BMW X5.” Een app inclusief een foto van de nieuwe bolide en wat voor één! En deze chauffeur mag daar dus in rijden! Als ik mij op de bewuste dag meld, staat dit zwarte gevaarte al te shinen! Na het loskoppelen van de laadkabel kan het genieten beginnen. Het eerste dat altijd opvalt in een nieuwe auto is de speciale lucht, die binnen in de cabine hangt. Het klinkt misschien vreemd, maar daar kick ik wel een beetje op. Velen zullen mij voor gek verklaren, maar eerlijk …. dat luchtje ….. mmmm. De één krijgt een kick van de lucht van een tube Bisonkit, de ander van ….. preciessss!

En wat heb ik dat luchtje vaak geroken vanaf 1980, toen ik mijn eerste auto, een Honda Civic, kocht. Nou ja, met een beetje steun van mijn ouders dan, want als cadet-vaandrig op de Koninklijke Militaire Academie had ik nog niet zoveel spaargeld. Ik betaalde mijn ouders trouw elke maand mijn schuld af en na één jaar was de auto echt van mij. Daarna volgden er nog vele nieuwe bolides en elke 2-3 jaar weer die heerlijke lucht. Velen verklaarden mij voor gek om zo snel weer een andere auto te kopen, maar ja ….. de één rookt een pakje sigaretten per 1-2 dagen (eind vorige eeuw heel normaal), de ander drinkt een krat bier per week en sommigen doen allebei! En ik? Geen sigaretten, geen bier, alleen een nieuwe auto! Nooit hoge onderhoudskosten en weinig problemen! Wat dat aangaat kon ik altijd met een gerust hart op oefening gaan of op uitzending. Hanneke stond nooit met 3 kinderen langs de weg met een kapotte auto. Ik trouwens wel …… Ik werd verliefd op een Peugeot 407 diesel en nieuw waren die wel erg duur. De liefde was echter niet wederzijds. Het roetfilter regenereerde niet en zo stond ik op een dag met 3 collega’s stil langs de A50 en werden we op een truck afgevoerd …. dusssss. Onze laatste 2 auto’s zijn geïmporteerd en helaas ontbreekt dan wel het bekende luchtje! Je kunt niet alles hebben.      Maar  ….. ik ben dus nog steeds niet afgekickt! Rijden maar in die spiksplinternieuwe BMW!

De realiteit

“Kom maar even binnen, we hebben lekkage gehad en ik ben nog niet klaar!” deelt de klant mij mede, gevolgd door: “En we hebben toch tijd genoeg!” Als ik antwoord, dat we onze tijd wel nodig hebben met de maximum snelheid van vandaag de dag, maakt hij toch enige haast. Onderweg naar een regenachtig Rotterdam praten we bij, want mede door COVID-19 hebben we elkaar een tijd niet gezien. Ik had in mei nog wel een berichtje naar hem gestuurd om te vragen hoe het met hem en zijn vrouw ging. Hij valt qua leeftijd namelijk in een risicogroep. De klant is één van mijn eerste klanten toen ik begon met mijn chauffeursdienst en dat schept toch een band. Mijn belangstelling werd op prijs gesteld.

Als ik vraag of het bedrijf, waar hij nu vanaf de zijlijn alles volgt, maar nog wel degelijk betrokken is, ook veel last heeft gehad van het virus, antwoordt hij bevestigend. “Maar al met al valt het nog mee, we hebben wat reserves opgebouwd en geen steun van de overheid nodig” vertelt hij met enige trots.

Vandaag heeft de directie een bijeenkomst georganiseerd op de SS Rotterdam, het schip dat tegenwoordig als hotel en evenementen locatie is ingericht. Eigenlijk had de klant gezien corona hier geen zin in, maar de directieleden hebben er op aangedrongen en hem verteld, dat zijn aanwezigheid zeer op prijs wordt gesteld. Alles is in het werk gesteld om de veiligheid te garanderen. Hij heeft immers de laatste tijd al genoeg mensen in zijn omgeving zien wegvallen.

Als hij vraagt hoe het met mijn werkzaamheden gaat, kan ik alleen mededelen, dat ik ook geen steun nodig heb …. Gelukkig vind ik mij in een luxe positie, maar mijn omzet is van maart t/m augustus wel met 95% gedaald. “Maar goed, dat ik mijn secretaresse heb gezegd, dat ze voor deze rit eerst jou moest bellen” laat hij mij vanaf de luxe fauteuils achterin weten. “Hans Ruiter heeft het altijd druk” had ze hem mede gedeeld. Tja , dass war einmal …… hahaha. De realiteit is nu heel anders!

Maar net zoals vandaag: Na regen komt altijd weer zonneschijn!

Weddenschap

“Hans, we hebben een etentje in de Librije, zou jij ons kunnen rijden? ” Ik antwoord, dat dit geen probleem is in deze rustige tijd. Als ik de desbetreffende avond op tijd bij de klant arriveer, krijg ik de adressen door van de andere gasten en zo pendel ik een paar keer richting de Librije. De Librije, wie kent dit restaurant van Zwolle niet? Wie zou daar niet een keer willen eten?

Nadat ik iedereen heb afgezet, rijd ik terug naar huis en denk aan 23 jaar geleden. Wat was het geval? Mijn Schoonzus en haar ex-man hadden een goedlopend aannemersbedrijf in Almere en hij was net zo gek van voetbal als ik. Hij fan van FC Omniworld en ik fan van FC Zwolle, beiden uitkomend in de Jupiler League, de oude eerste divisie. Op een dag stelde hij voor om een weddenschap af te sluiten met als voorwaarde, dat de verliezer een etentje voor ons vieren zou betalen in de Librije. De club, die in de eindstand als laagste van de twee gerangschikt was, moest betalen! Zonder te twijfelen ging ik akkoord, immers FC Zwolle was in al die jaren nog nooit lager geëindigd dan de club uit Almere! Opgetogen deelde ik Hanneke mede, dat wij ons konden opmaken voor een gratis etentje in de Librije! “Ga maar vast een mooie jurk uitzoeken!” deelde ik haar vol zelfvertrouwen mede.

Mijn lot lag echter in handen van de spelers van FC Zwolllllluuuuuh! Het werd een heel raar seizoen en de voetballers uit Almere speelden beter dan ooit en die uit Zwolle ….. het laat zich raden. “Jij ook altijd met je grote mond!” kreeg ik te horen. “Het komt allemaal goed!” zei ik geruststellend, terwijl ik stiekem al aan het sparen was….. Mijn hoop was gevestigd op de laatste periode. Hier moest FC Zwolle toeslaan anders zou “Hintergarten” onze vakantiebestemming worden! Gelukkig voor mij begon het in Zwolle te lopen en werden er veel wedstrijden gewonnen en dus punten gepakt. Uiteindelijk werd FC Zwolle negende in de eindstand en had ik de weddenschap gewonnen …..pffff.

Een paar weken later zaten we heerlijk te genieten van een zevengangen diner met wijnarrangement en konden we na afloop wel een chauffeursdienst gebruiken. Slingerend op de fiets reden we met z’n allen naar ons huis.

Rijbewijs

Afgelopen week heb ik voor de zoveelste keer, ik ben de tel een beetje kwijt, mijn rijbewijs vernieuwd c.q. verlengd. Ik had een brief gekregen, dat ik mij moest laten keuren i.v.m. mijn leeftijd …. neeeee …… en het feit dat het om een groot rijbewijs ging. Na een interne evaluatie, klinkt interessant, heb ik besloten om mijn groot rijbewijs in “de wacht” te zetten.

Deze maand ben ik al weer 44 jaar in het bezit van mijn rijbewijs. Ik kreeg, toen ik 18 jaar werd, de rijlessen van mijn ouders aangeboden. Ik hoor het mijn vader nog zeggen: “Alvast je cadeau voor het behalen van je VWO-diploma!” Na 17 officiële lessen, ik oefende met mijn vader al lang elke zondagochtend op een groot parkeerterrein bij mijn oude voetbalclub DCG, mocht ik begin juli 1976 afrijden. Ik zag alleen een beetje tegen de ogentest op, toen al ….. , maar gelukkig kon ik het kenteken lezen van een verderop geparkeerde auto. Vol goede moed vertrok ik samen met de examinator. Er waren een paar twijfelgevallen onderweg, maar ik kreeg geen ingreep! Toen we terugkwamen bij het CBR sprak hij voor mij de volgende magische woorden uit: “Je bent geslaagd, maar je rijdt nog onvolwassen!” Nou ja zeg, ik was net 18 en in 1976 was je met 21 jaar pas volwassen, dus …..

In 1980 haalde ik aan het einde van het 3e jaar op de KMA mijn ‘groot’ rijbewijs, dat toen nog helemaal overgeschreven werd op je burgerrijbewijs en zodoende had ik alle rijbewijzen (inclusief bus met aanhanger …..), behalve mijn motorrijbewijs.

In al die jaren heb ik, voor zover ik mij kan herinneren, maar 1x een ongeluk gehad en dat was op de Generaal Spoorkazerne in Ermelo en heb ik, inclusief het rijden voor de Chauffeursdienst Zwolle, al circa 1 miljoen kilometers gereden…..  Niet slecht voor iemand die ‘onvolwassen’ begon!

Eén ding moet ik nog wel eerlijk bekennen …… Ik haalde dan wel in 1x mijn rijbewijs, maar zakte dat jaar wel voor mijn VWO! Mijn ouders hebben mij dat destijds vergeven en ik heb dat het jaar daarop goedgemaakt!

Het goede doel

“Ha Hans, waarschijnlijk moet ik zaterdagnacht naar Schiphol. Zou jij mij eventueel willen brengen?? Is dus wel midnight.” Dit appje kreeg ik van één van mijn vaste klanten, gevolgd door: “Ik kan ook een Schipholtaxi bellen, maar gun jou liever de handel. Zeg maar wat je wilt.” Tja, en wat doe je dan? Een tijdje geleden heb ik het besluit genomen om niet meer ’s nachts dit soort ritjes te doen, maar ja, …. een goede klant,  weinig ritjes de laatste maanden en het feit, dat ik moeilijk “nee” kan verkopen tegen sommige van mijn klanten, antwoord ik, dat ik het wel doe, maar echt bij uitzondering en dus stap ik zaterdagavond bijtijds mijn bed in. De wekker is gezet, maar dat is uiteindelijk niet nodig. Vlak voor het afgaan, word ik wakker….. gelukkig! Gek is dat toch, als ik weet, dat ik er een bepaalde tijd uit moet, word ik 99 van de 100 keren op tijd wakker! Een uurtje later meld ik mij via Whatsapp bij de klant, die vervolgens door zijn vrouw en één van zijn kinderen wordt uitgezwaaid.

Op naar Vertrekhal 2! Onderweg praten we bij over de afgelopen maanden. De klant heeft het in tegenstelling tot mij erg druk gehad. De komende week is er echter tijd voor ontspanning voor hem. Hij gaat een week als vrijwilliger varen in de Ionische Zee met mensen met een beperking. Voor het goede doel dus!

“Na de vakantie moeten we het rijden maar weer eens oppakken” deelt hij mij nog mede, voordat hij uitstapt. Als de zon al weer bijna opkomt, duik ik weer mijn bed in. Nog even slapen en dan word ik bij de sportschool van John Black verwacht. Mijn vader zei altijd: ” ’s Nachts de man, overdag de man!” Dus …. niet zeuren, 2 dochters en John wachten op mij! Als ik in vol (sport)ornaat beneden kom, zie ik dat er een appje van John is binnengekomen. De training vervalt en dus heb ik een lange zaterdag, want 3x in slaap vallen binnen 12 uren, dat lukt mij niet meer!

Verkeershufters

“Hans, kunnen we nog een keer een beroep op je doen?” Ik antwoord, dat dit prima is en om ca. 18.00 uur de auto op kom halen. Ruim op tijd! Ik houd er niet van om mij te moeten haasten. Als ik instap, geeft de benzinemeter nog 143 km aan. Dit zou genoeg moeten zijn voor de rit, maar ik ken de auto nog niet zo goed en houd er niet van om de tank leeg te rijden. Ik weet een goedkoop benzinestation onderweg en tank voor € 15. Tijd genoeg! Aangezien ik de weg ken en het op dit tijdstip rustig is, vergeet ik eigenlijk de navigatie te gebruiken….. Relaxed vervolg ik mijn route, totdat ….. we van 3 naar 2 rijbanen moeten en er steeds meer rode kruizen verschijnen boven weg. Als we op een gegeven moment stil staan en vervolgens allemaal van de snelweg af moeten, schakel ik snel de navigatie in en kijk op teletekst. “Er staat een auto in brand!” meldt dit medium…. In mijn spiegel zie ik, dat een aantal weggebruikers schijt hebben (sorry voor dit woordgebruik), aan de rode kruizen en de reeds geplaatste pionnen gewoon links passeren! Niet te geloven! De discipline in het verkeer is steeds verder te zoeken. Natuurlijk, ook ik rijd wel eens iets harder en ook ik rijd wel eens door oranje terwijl ik ook kon stoppen… Maar dit soort gedrag van 100km/h? Niet voor mij toch, ik heb haast! “Ga aan de kant man, ik druk je wel even weg, ik heb haast!” Op het allerlaatste moment invoegen, ja sorry hoor, ik heb haast! Ik ga mij hier steeds meer aan ergeren! En dan te bedenken dat het van bijvoorbeeld Zwolle naar Amersfoort maar 6 minuten scheelt tussen 100 km/h of 120 km/h! 6 minuten! “Ga gewoon op tijd van huis, sta iets eerder op, verkeershufters!”

Ik app, sms en bel tenslotte mijn passagier, dat het later wordt. Een gevalletje overmacht. Uiteindelijk stapt hij een uur later in en op de terugweg zien we dat de file op de andere rijbaan steeds langer wordt en dat de politie de auto’s tussen de verschillende afslagen zelfs laat omkeren. “Ik heb honger!” krijg ik vanaf de achterbank te horen en er worden pizza’s besteld! Bijna gelijk met de pizzakoerier komen we weer aan in Zwolle! Heerlijk relaxed, geen stress!

Yes!

“Hans, vraagje, zou jij ….. kunnen ophalen…….” Ik krijg dit berichtje binnen via Messenger. “Yesssss……” schreeuw ik uit! Eindelijk weer een ritje en dat na 3 maanden van volledige stilte. Gelukkig kan ik die avond, want het zal je toch gebeuren, dat je een rit moet afzeggen na zo’n lange gedwongen rustpauze en helemaal voor deze klant. Ik heb al een aantal malen eerder contact gehad met haar, nee….. puur zakelijk … voordat de lezer iets anders denkt!…. maar het was er nog steeds niet van gekomen. Of de rit ging niet door of ik kon niet. “Maar vanavond, heb ik (geen) hoofdpijn… ” zing ik in mijzelf! Hier had ik geen rekening meegehouden en dus ga ik gelijk naar de ETOS om wat spullen te kopen. De desinfecterende doekjes zijn op, maar handgel en mondkapjes, je weet immers maar nooit …. hahaha ….. zijn er nog wel!
Het lijkt al weer een eeuwigheid geleden….. Werkelijk alles, waar ik mijn vrije tijd mee vulde, was stilgelegd. Het oppassen werd uitgesteld, het vrijwilligerswerk bij de Peperbus en PEC Zwolle verviel en ook toneelspelen ging even niet meer. De 4-Daagse werd afgelast en ga zo maar door. Ik had al een “to do” lijstje gemaakt met vooral werkzaamheden in en om het huis en had nu ook weer tijd om boeken te lezen, iets wat ik normaal alleen tijdens de vakanties doe.
“Maar vanavond …..!” Het voelde weer net als de eerste rit! Ik was gewoon een beetje zenuwachtig en opgewonden. Toen ik bij de klant arriveerde, was het eerste woord van mij: “Eindelijk!” En voor mij had dit woord een dubbele betekenis! “Het stuur heb ik schoongemaakt en er liggen doekjes op de passagiersstoel” vertelde ze mij en ik kreeg de sleutels van de BMW X4! “Yes” … het gaat weer gebeuren en ook al waren het maar een paar uurtjes en mocht ik op de snelweg niet harder dan 100 km/uur …. de kop is er weer vanaf! Wie volgt?

Corona

“Auto staat weer voor de deur. Goede reis!” app ik de klant, als ik weer thuis ben. Samen met zijn echtgenote gaat hij 2 maanden op familiebezoek naar Nieuw-Zeeland. Wat een heerlijk vooruitzicht! Maar ook ik mag niet klagen. Ook wij wilden er even tussenuit en ik had in de steeds voller wordende agenda van de komende maanden nog een gaatje van 11 dagen. Hanneke dacht aan een Waddeneiland en ik zag een aanbieding voor Curaçao, ook een eiland …. Wat een luxe dat we dit kunnen doen! En De Wereld Draait Door, al werd het einde van dit programma wel aangekondigd. Tijdens de jaarlijkse bijeenkomst van de Basiliek-/Peperbuswachters wordt ons begin februari verteld, dat 2019 een topjaar was qua bezoekers en inkomsten (bestemd voor onderhoud van de kerk) en dat we dit in 2020 willen proberen te overtreffen. Bij de voetbalacademie van PEC Zwolle is er wel een probleem. Er zijn 2 gastheren uitgevallen, dus dat betekent extra diensten draaien. Bij toneel zijn we druk aan het oefenen voor onze uitvoeringen van eind april, wat hebben we een geweldig leuk stuk dit jaar! En zelfs PEC Zwolle pakt weer punten in de vaderlandse voetbalcompetitie. De wereld draait door, dit wordt een mooi jaar! We hebben onze reis naar Schotland in mei samengesteld, ik ga in april voor de eerste keer naar de Matthaus Passion en we hebben kaartjes voor diverse voorstellingen. Daarnaast hebben we ons weer ingeschreven voor de 4-Daagse van Nijmegen (voor de eerste keer 4x 30km)! De wereld draait door, dit wordt een top jaar! In 2020 vieren we 75 jaar bevrijding, wat is het heerlijk om in vrijheid te kunnen gaan en staan waar we willen! Verder zijn er nog o.a. de Formule 1 in Zandvoort, het Eurovisiesongfestival in Rotterdam, het EK-voetbal deels in Amsterdam en de Invictus Games in Den Haag. De wereld draait door, dit wordt een prachtig jaar! En dan vergeet ik ook nog de Olympische Spelen in Tokyo.

In China is in december weliswaar een virus uitgebroken, maar dat is heel ver weg …… en zal zo’n vaart niet lopen.
Vorige week vrijdag kreeg ik een mail van de klant. Gezien de situatie in Europa proberen ze nog iets langer weg te blijven, een paar uur later gevolgd door een nieuw bericht, dat het omboeken niet gelukt is en ze maandag om 06.45 uur arriveren op Schiphol. “Geen probleem!” antwoord ik, wetende dat dit voorlopig mijn laatste rit is tot mei. Wat is er in een paar weken veel veranderd! Niets is meer vanzelfsprekend! Onze agenda’s zijn weer helemaal leeg en samen volgen we het nieuws, waarbij elke dag weer verdergaande maatregelen worden afgekondigd. De wereld staat even stil voor iedereen! Ik moet denken aan de woorden van mijn vader: “Jongen, kijk altijd naar de mensen, die het slechter hebben dan jij!” En zo is het! Ik mag niet klagen en doe dat ook niet! Mijn gedachten gaan uit naar hen, die wel afhankelijk zijn van hun werk c.q. inkomsten in deze tijden van onzekerheid! Maar zeker ook naar de mensen, die er voor zorgen dat de wereld deze dagen wel doordraait! Respect en sterkte allemaal!

Autokleur

Als ik bij de klant arriveer, zit hij op zijn mobiel te kijken waar ik de Jaguar I-Pace straks kan laden. Heen en weer zonder opladen gaat vandaag niet lukken, mede gezien het feit, dat we op de terugweg nog moeten omrijden. Ik heb echter ook mijn huiswerk gedaan en vertel hem, dat er een snellader staat in de omgeving van het Louwman Museum. “Dat is nog dichterbij dan degene , die ik had gevonden!” zegt hij verbaasd. Er wordt mij koffie aangeboden, maar aangezien dit de eerste keer is, dat ik in de volledig elektrische Jaguar rijd, verkies ik de autosleutels boven de koffie.

“Mooie kleur!” zeg ik tegen de klant, als we onderweg zijn. Persoonlijk houd ik wel van deze kleur, maar deze past niet bij iedere auto. “Mijn zoon heeft dezelfde auto, maar dan een grijze en die wil nu ruilen!” zegt hij met een big smile op zijn gezicht. Kleuren van auto’s, het blijft iets aparts. Zo heb ik een oud-collega, die alleen maar een rode auto wil(de) hebben en dat terwijl deze kleur erg gevoelig is en snel verkleurt. De populairste kleur in 2020 is wederom grijs. Eén op de drie auto’s heeft deze kleur, gevolgd door zwart. Samen met wit vormen zij de neutrale kleuren. Ze vallen weinig op en passen bij een wat ingetogen karakter. Daarnaast zijn het ook de meest zakelijke kleuren. Rode en groene kleuren komen steeds minder vaak voor en de kleur paars staat ‘kleurloos’ onder aan de lijst.

Zelf hebben we een keer een goud/gele auto gehad. Onze Renault Scenic was nooit moeilijk te vinden! Wat zeggen kleuren nu over de eigenaar? Volgens de kleurenpsychologie hebben alle kleuren een eigen betekenis. Koude kleuren zijn blauw, groen en paars. Blauw staat voor rust, vrijheid en betrouwbaarheid, eigenschappen die goed passen bij een fijne auto en bestuurder. Warme kleuren zijn bijvoorbeeld rood, oranje, geel en roze. Deze kleuren zijn vrij opvallend en hebben ieder een eigen karakter. Rood is een wat meer gebruikelijke kleur en staat voor passie en liefde, maar ook voor agressie en snelheid, twee eigenschappen die in het verkeer niet vaak als positief worden ervaren. En goud/geel? Geel is een vrij zeldzame kleur in de autowereld, waarschijnlijk door de opvallende verschijning. Het staat voor humor en vrolijkheid……. hahaha! Volgens mij klopt dat aardig ……

Wie van de drie?

“Hans, kun jij morgenavond nog een klant voor ons ophalen uit Amsterdam? Heen met OV.” Vraagt Pascal Coree aan mij via de app. Ik ben ergens op visite en antwoord dat dit goed is. Als ik thuis ben, blijkt het iets anders te zijn geworden. We gaan met twee chauffeurs naar Amsterdam en bij het huisadres van de klant word ik weer opgepikt. Ik vraag nog even naar de auto van de klant. “Dat is nog niet bekend.” Antwoordt Pascal. Wat blijkt, deze klant is een echte autoliefhebber en heeft voor het dagelijks gebruik de keuze uit een Porsche 911 cabrio, een BMW X7 en een Mercedes Benz AMG G 63.

Bij elkaar hebben deze auto’s zo’n 1400 pk! OMG…. wat een geweld! Dat wordt dus sowieso smullen voor deze jongen! Ik schat in, dat in de winterperiode de Porsche wel in de garage blijft staan, dus blijven er nog twee geweldenaren over. De volgende avond rijden Daniël en ik naar onze hoofdstad. De klant heb ik al eerder via de app laten weten, dat ik hem rijd. Vlak voordat we arriveren, krijg ik een berichtje van de autoliefhebber: “Als je er bent, even een seintje geven. Binnen mag je wat drinken.” Op de parkeerplaats staat geen Porsche, geen BMW X7, maar steekt wel de Mercedes Benz boven alle andere auto’s uit. Als we het restaurant binnen lopen, wordt ons koffie aangeboden, maar Daniël en ik staan beiden te popelen om naar de auto te gaan. Even later kwijlen we bij en in de auto ….. en rijd ik deze naar de ingang van het restaurant. Wat een gevaarte. Bij Defensie hebben we ook de G-klasse, maar dan zonder “klasse” …… Daniel, die vanavond invalt en tegenwoordig op kantoor werkt, raakt niet uitgesproken over de auto.

Als ik hem vraag of hij misschien wilt rijden, hoeft hij niet lang na te denken ….. Zijn ogen beginnen te glimmen als een kleine jongen, die in de snoepwinkel staat, als ik hem de autosleutels overhandig. Op dat moment komt ook de klant aangelopen en ziet ons beiden nog in de auto zitten. “Ik wil wel graag voorin zitten!” Zegt hij lachend en ik vraag gelijk of hij nog belangstelling heeft voor de Aygo …..

Een paar minuten later zit ik in dit kleine monster met 75 pk naar de achterkant van de G-klasse te kijken, die snel uit mijn zicht verdwijnt!